2. TEMA: FLÜTTE 3. OKTAV SESLER-1

SAB11. Müziksel Çalma

E1.3. Azim ve Kararlılık, E1.4. Kendine İnanma (Öz Yeterlilik), E1.1. Merak

SDB1.2. Kendini Düzenleme (Öz Düzenleme)

D3. Çalışkanlık

OB1. Bilgi Okuryazarlığı

FLT.8.2.1. Flütte “3. oktav do diyez, 3. oktav re“ seslerini çalabilme

 a) 3. oktav do diyez, 3. oktav re seslerini çözümler.

b) 3. oktav do diyez, 3. oktav re seslerini çalabilmek için duruş ve tutuş pozisyonu alır.

c) 3. oktav do diyez, 3. oktav re seslerini çalabilmek için flüte özgü teknikleri kullanır.

ç) Etüt, egzersiz ve eser çalarken müziksel bileşenleri uygular.

FLT.8.2.2. Flütte “3. oktav mi, 3. oktav mi bemol“ seslerini çalabilme

a) 3. oktav mi, 3. oktav mi bemol seslerini çözümler.

b) 3. oktav mi, 3. oktav mi bemol seslerini çalabilmek için duruş ve tutuş pozisyonu alır.

c) 3. oktav mi, 3. oktav mi bemol seslerini çalabilmek için flüte özgü teknikleri kullanır.

ç) Etüt, egzersiz ve eser çalarken müziksel bileşenleri uygular.

FLT.8.2.3. Flütte “3. oktav fa, 3. oktav fa diyez“ seslerini çalabilme

a) 3. oktav fa, 3. oktav fa diyez seslerini çözümler.

b) 3. oktav fa, 3. oktav fa diyez seslerini çalabilmek için duruş ve tutuş pozisyonu alır.

c) 3. oktav fa, 3. oktav fa diyez seslerini çalabilmek için flüte özgü teknikleri kullanır.

ç) Etüt, egzersiz ve eser çalarken müziksel bileşenleri uygular.

FLT.8.2.4. Flütte “3. oktav sol“ seslerini çalabilme

a) 3. oktav sol sesini çözümler.

b) 3. oktav sol sesini çalabilmek için duruş ve tutuş pozisyonu alır.

c) 3. oktav sol sesini çalabilmek için flüte özgü teknikleri kullanır.

ç) Etüt, egzersiz ve eser çalarken müziksel bileşenleri uygular.

3. oktav Do Diyez, Re, Mi, Mi Bemol, Fa, Fa Diyez, Sol Seslerinin Doğru Çalınması

Nefes Basıncının Ses Üzerindeki Etkileri

3. oktav sesler, ağız pozisyonu, artikülasyon, dinamik değişiklikler, doğru duruş, metronom, müzikal günlük, müzikal ifade, nefes kontrolü, sanatsal ifade, teknik detaylar, tutuş pozisyonu

Öğrenme çıktıları; bireysel performans değerlendirmeleri, kontrol listeleri, gözlem formları ve öz değerlendirme formları ile ölçülebilir. Öğrencilerin 3. oktav do diyez, re, mi, mi bemol, fa, fa diyez ve sol seslerini teknik doğrulukla çalma, bu sesler arasındaki farkları analiz etme ve müzikal ifadeyi doğru kullanma becerileri, doğru-yanlış, eşleştirme ve açık uçlu sorular ile değerlendirilebilir. Performans görevi olarak öğrencilerden 3. oktav seslerini içeren bir etüt, egzersiz veya eser çalmaları istenebilir. Performans sırasında ritmik doğruluk, nefes kontrolü ve parmak pozisyonları, yüksek oktav tonlama hassasiyeti, müzikal ifade ve dinamik değişiklikler, seslerin eserin duygusal yapısına etkisi gibi kriterler dikkate alınır. Performans görevi; analitik dereceli puanlama anahtarı, gözlem formu ve öz değerlendirme formu ölçülebilir.

Öğrencilerin Türk müziği makamları hakkında genel bir fikri olduğu ve rast, nihavent, hüseyni, kürdi, hicaz ve nikriz makamlarında eserler çalabildiği, temel müzik teorisi bilgisine (diyez, bemol, notaların yazım şekilleri) sahip olduğu, 3/8, 6/8, 9/8 ve 12/8 bileşik ölçülerde eserler çalabildiği,süsleme yapabildiği, flütün temel yapısının ve çalma tekniklerinin önceki öğrenme çıktılarında öğrenildiği, temel nota bilgisine sahip olunduğu müziksel bileşenler (ton, ritim, dinamik vb.) konusunda temel düzeyde farkındalık kazanıldığı kabul edilir.

Öğrencilerin 1 ve 2. oktav seslerini doğru çıkarıp çıkaramadıkları gözlemlenebilir. Parmak pozisyonlarının doğruluğu ve flüt tutuşunun ergonomik olup olmadığı kontrol edilebilir. Nefes kontrolü ve uzun ses çalışmalarıyla diyafram nefesini kullanma becerisi değerlendirilebilir. Öğrencilerin basit ve birleşik ölçülerde nota okuma ve çalma becerisi test edilebilir. Ritmik doğruluk ve metronom eşliğinde tempo tutarlılığı incelenebilir. Öğrencilerin basit bir melodiyi dinamikler ve artikülasyonlarla ifade edebilme becerisi değerlendirilebilir.

“Diyafram nefesiyle uzun ses çalışması yaparken neler hissetmiştiniz?“ gibi sorularla nefes kontrolü ve ton farkındalıkları yeniden gündeme getirilir. Daha önce çalışılan 1 ve 2. oktav sesler hatırlatılarak 3. oktav seslere geçiş yapılır. Teknik egzersizlerin sanatsal ifadeye etkisi gösterilir: “Nefes basıncını artırmak, bu sesi daha güçlü ve net hâle getirebilir.“ Artikülasyon ve dinamiklerin daha önce öğrenilen parçalarla nasıl zenginleştirilebileceği tartışılır. Öğrencilerden basit bir melodiyi hem teknik hem de duygusal yorum ekleyerek çalmaları istenir. “Bu parçayı çalarken tonun netliği ve dinamikler parçanın duygusunu nasıl değiştiriyor?“ gibi sorularla farkındalık artırılır. Nefes kontrolü “mum üfleme“ veya “balon şişirme“ gibi eğlenceli metaforlarla açıklanır.

FLT.8.2.1

 Öğrencilerin 3. oktav do diyez ve re seslerini öğrenmeleri, bu sesleri içeren egzersiz ve eserleri analiz etmeleri, bona ve solfej yapmaları için çalışmalar yapılır. Bona sırasında, bu seslerin doğru şekilde ifade edilmesi ve alterasyon işaretlerine dikkat edilmesi sağlanır. Bona tamamlandıktan sonra öğrenciler, seslerin yerini ve dizideki bağlamını kavrayarak seslendirme çalışmasına geçer. Solfej sırasında 3. oktav do diyez ve re seslerinin doğru tonlama ile icrası üzerinde durulur. Melodik geçişler ve teknik detaylar (nefes kontrolü, parmak pozisyonları) analiz edilir. Bu süreç, öğrencilerin yüksek oktav seslere hâkimiyet kazanmalarını ve müzikal ifadelerini geliştirmelerini destekler. Öğrenciler, flüte özgü duruş ve tutuş pozisyonlarını benimserken bu pozisyonun performanslarına nasıl bir katkıda bulunduğunu gözlemlemeye teşvik edilir. Örneğin notaların netliğine veya nefes akışına duruşlarının nasıl etki ettiğini fark etmeleri sağlanır. Bu aşamada aynalar veya video kayıtları gibi araçlar kullanılarak öğrencilerin kendi performanslarını değerlendirmeleri kolaylaştırılır. Aynı zamanda fiziksel rahatlık için yapılan basit esneme hareketleri ile daha iyi bir postür geliştirmelerine yardımcı olunur. Teknik çalışmalara geçildiğinde öğrencilerin 3. oktav seslerini çıkarırken flütün kendine özgü tekniklerini kullanmaları beklenir. Nefes kontrolü ve ağız pozisyonu teknikleri üzerinde çalışılırken bu tekniklerin ses üzerindeki etkilerini deneyimlemeleri teşvik edilir. Örneğin nefes akışını artırarak veya dudak pozisyonunu değiştirerek sesin tonunu ve temizliğini nasıl etkileyebileceklerini keşfederler. Metronom eşliğinde yapılan parmak egzersizleri ile koordinasyonları geliştirilir. Çalışmalar sırasında öğrencilerin küçük hedefler koymaları ve gözlemlerini not etmeleri önerilir (KB2.2). Öğrencilerin süreç boyunca bilgi türlerini anlamaları ve bu bilgileri etkili bir şekilde kullanmaları önemlidir. Örneğin teknik çalışmalarda edindikleri bilgileri sanatsal ifadeleriyle nasıl birleştirebileceklerini düşünmeleri sağlanır. Bu farkındalık, öğrencilere müzikal ifadelerinde daha bilinçli bir yaklaşım kazandırır (OB1). Motivasyon, bu sürecin önemli bir parçasıdır. Öğrencilere hedeflerine ulaşma yolunda günlük küçük başarıların önemini fark ettirmek için “Bugün bir notayı doğru çıkarabildim, bu yarınki performansıma katkıda bulunacak." gibi motive edici ifadelerle destek verilir. Bu yaklaşım, öğrencilerin çalışmalarını keyif alarak sürdürmelerini sağlar (SDB1.2). Öğrenciler süreç boyunca eğilimlerini fark etmeye yönlendirilir. Kimileri teknik detaylara yoğunlaşmayı tercih ederken kimileri daha çok müzikal ifadeye odaklanabilir. Bu farklı eğilimlerin farkında olmak, öğrencilerin kendine özgü bir öğrenme tarzı geliştirmelerine olanak tanır (E1.1). Son aşamada öğrenciler öğrendikleri sesleri birleştirerek kısa etütler, egzersizler veya eserler üzerinde çalışır. Müzikal bileşenlerin, örneğin dinamik değişikliklerin veya artikülasyonların, bir eserin genel hissiyatını nasıl etkilediği üzerinde durulur. Performanslar kaydedilerek öz değerlendirme yapılır ve bu değerlendirme sırasında öğrencilerin düzenli çalışmanın başarı üzerindeki etkisini fark etmeleri sağlanır. Bu farkındalık, çalışma alışkanlıklarının geliştirilmesine katkıda bulunur (D3.2). Bu öğrenme çıktısının sonunda, öğrencilerin 3. oktav do diyez ve 3. oktav re seslerini yalnızca teknik bir gereklilik olarak değil müzikal bir anlatım aracı olarak görmeleri ve bu sesleri duygusal bir bağlamda etkili bir şekilde kullanabilmeleri beklenir. Performans görevi olarak öğrencilerden 3. oktav do diyez ve re seslerini içeren bir etüt, egzersiz veya eser çalmaları istenebilir. Performans görevi, analitik dereceli puanlama anahtarı ile değerlendirilebilir. Ayrıca ölçme ve değerlendirmede bireysel performans değerlendirmeleri, kontrol listeleri, gözlem formu ve öz değerlendirme formu kullanılabilir.

FLT.8.2.2

 Öğrencilerin 3. oktav mi ve mi bemol seslerini öğrenmeleri, bu sesleri içeren egzersiz ve eserleri analiz etmeleri, bona ve solfej yapmaları için özel çalışmalar gerçekleştirilir. Bona sırasında her iki sesin alterasyon işaretleriyle birlikte doğru şekilde ifade edilmesi sağlanır. Bona tamamlandıktan sonra, öğrenciler bu yüksek oktav seslerin yerini ve melodik bağlamdaki rolünü kavrayarak seslendirme çalışması yapar. Solfej çalışmasında, mi ve mi bemol seslerinin doğru tonlama ile icra edilmesine odaklanılır. Bu iki ses arasındaki yarım ses farkı ve melodik geçişlerin ifadesi analiz edilir. Teknik çalışmalar sırasında nefes kontrolü, parmak pozisyonları gibi çalgıya özgü detaylar ele alınır. Bu çalışmalar, öğrencilerin yüksek oktavdaki seslere hâkimiyet kazanmasını ve müzikal ifadelerini geliştirmesini sağlar. Öğrenciler, bu sesleri çalabilmek için öncelikle flüte özgü duruş ve tutuş pozisyonunu öğrenirler. Doğru nefes akışı, parmak yerleşimi gibi detayların ses kalitesini nasıl etkilediği üzerine küçük gözlemler yapmaları sağlanır. Aynalar veya video kayıtları, bu gözlemleri desteklemek için araç olarak kullanılırken esneme ve rahatlama egzersizleriyle fiziksel hazırlık süreci eğlenceli bir hâle getirilir. Teknik çalışmalara geçildiğinde öğrencilerin flütte 3. oktav sesleri çıkarabilmeleri için nefes ve ağız pozisyonu kontrolünü nasıl geliştirebileceklerini keşfetmeleri istenir. nefes basıncını artırırken oluşabilecek değişimleri fark etmeleri, deneyerek en iyi sonuçları bulmaları teşvik edilir. Ayrıca metronom desteğiyle yapılan çalışmalarda, parmak hareketlerinin düzenli olup olmadığını kendileri sınıflandırabilir ve bu verileri kaydederek gelişimlerini izleyebilirler. Bu süreçte adım adım tempoyu artırarak ilerlemeleri tavsiye edilir. Bu sırada, teknik zorluklarla karşılaştıklarında azimle çalışmalarını sürdürmeleri için desteklenirler. Zorlayıcı notalarda gösterdikleri çaba, başarılarının önemli bir parçası hâline gelir (E1.3). Öğrencilerin bu süreçte kendilerine inanarak çabalarını sürdürmeleri büyük bir önem taşır. Özellikle üstesinden gelmesi zor gibi görünen teknik detaylarda, küçük başarılarını fark ederek motive olmaları teşvik edilir. Bu tür deneyimler, onların öz güvenlerini ve öz yeterlilik duygularını artırır (E1.4). Bunun yanı sıra öğrencilerin motivasyonlarını yönetmeleri de sürecin önemli bir parçasıdır. Teknik çalışmaların zorlukları karşısında küçük hedeflerle ilerlemek, başarı hissini artırabilir. Böylece motivasyonlarını kontrol altında tutarak öğrenme sürecine daha etkin bir şekilde katılmaları sağlanır (SDB1.2). Düzenli çalışma alışkanlıkları, öğrencilerin uzun vadede başarılarını nasıl artırdığını görmeleri açısından sürecin ayrılmaz bir parçasıdır. Örneğin her gün belirli bir süre boyunca teknik çalışmalar yapan bir öğrencinin kısa sürede notaların daha temiz ve doğru çıktığını fark etmesi sağlanır. Bu tür olumlu deneyimler, düzenli çalışmanın etkisini bizzat deneyimlemelerini ve bu alışkanlığı kazanmalarını destekler (D3.2). Öğrencilerin süreç boyunca farklı bilgi türlerini anlamaları ve bu bilgileri etkili bir şekilde kullanmaları teşvik edilir. Örneğin bir parçanın teknik yönlerini incelerken sanatsal ifadeye katkıda bulunan nüanslar ve gündelik pratikteki uygulama yöntemleri arasında nasıl bir bağlantı kurulabileceğini keşfetmeleri sağlanır. Bu farkındalık, öğrencilerin müzikal çalışmalarına daha bilinçli yaklaşmalarına olanak tanır (OB1). Son aşamada öğrenciler öğrendikleri sesleri kullanarak kısa etütler, egzersizler veya eserler çalarlar. Bu süreçte dinamikler, artikülasyon, ifade gibi müzikal bileşenleri keşfetmeleri sağlanır. Örneğin farklı dinamiklerle çaldıkları bölümlerin eser üzerindeki etkilerini tartışarak gözlem yaparlar ve bu gözlemlerini kaydederek daha bilinçli bir şekilde ilerlerler (KB2.2). Performanslar kaydedilirken öğrencilerin bu kayıtları bir tür “müzikal günlüğe“ dönüştürmeleri teşvik edilir. Öz değerlendirme süreçlerinde ise hem teknik hem de sanatsal becerilerini geliştirmeleri için rehberlik yapılır. Süreç sonunda, öğrencilerin 3. oktav mi ve 3. oktav mi bemol seslerini hem teknik hem de müzikal bir yaklaşımla çalabilmeleri ve bu sesleri eserlerin duygusal anlatımına katkıda bulunacak şekilde kullanabilmeleri beklenir. Performans görevi olarak öğrencilerden 3. oktav mi ve mi bemol seslerini içeren bir etüt, egzersiz veya eser çalmaları istenebilir. Performans görevi, analitik dereceli puanlama anahtarı ile değerlendirilebilir. Ayrıca ölçme ve değerlendirmede bireysel performans değerlendirmeleri, kontrol listeleri, gözlem formları, ve öz değerlendirme formları kullanılabilir.

FLT.8.2.3

Öğrencilerin 3. oktav fa ve fa diyez seslerini öğrenmeleri, bu sesleri içeren etüt, egzersiz ve eserleri analiz etmeleri, bona ve solfej yapmaları için özel çalışmalar yapılır. Bona sırasında fa ve fa diyez seslerinin alterasyon işaretlerine dikkat edilmesi sağlanır. Bona çalışması, öğrencilerin bu seslerin yüksek oktavdaki yerini kavramalarına yardımcı olur ve ritmik doğrulukla seslendirilir. Solfej çalışmasında, fa ve fa diyez seslerinin melodik geçişleri ve tonlama farkları üzerinde durulur. Teknik çalışmalar sırasında, bu yüksek oktav seslerin icrasında nefes kontrolü, parmak pozisyonları, akıcılık gibi detaylar ele alınır. Bu süreç, öğrencilerin bu seslere hâkimiyet kazanmalarını ve müzikal ifadelerini geliştirmelerini destekler. Öğrenciler, flüte özgü duruş ve tutuş pozisyonunu benimserken bu pozisyonun performanslarına nasıl bir etki sağladığını deneyimleyerek öğrenirler. Duruşlarının ve tutuşlarının notaların netliğine, nefes akışına ve genel dengeye olan etkisini fark etmeleri teşvik edilir. Bu aşamada aynalar, video kayıtları gibi araçlardan yararlanarak kendi duruşlarını değerlendirmeleri sağlanır. Fiziksel rahatlık için yapılan esneme egzersizleri, öğrencilerin daha iyi bir postür geliştirmelerine yardımcı olur. Teknik çalışmalara geçildiğinde öğrencilerin 3. oktav seslerini çıkarırken flütün kendine özgü tekniklerini kullanmaları beklenir. Burada nefes kontrolü ve ağız pozisyonu teknikleri üzerinde çalışılırken bu tekniklerin ses üzerindeki etkilerini keşfetmeleri teşvik edilir. Örneğin nefes basıncını ve dudak açısını değiştirerek sesin nasıl farklılaştığını gözlemleyebilirler. Ayrıca metronom eşliğinde yapılan çalışmalarla parmak hareketlerinin koordinasyonunu geliştirmeleri sağlanır. Bu aşamada öğrencilerden çalışmaları sırasında elde ettikleri gözlemleri not etmeleri ve bu gözlemleri küçük hedeflerle ilişkilendirmeleri istenir (KB2.2). Öğrencilerin öğrenme süreci boyunca farklı bilgi türlerini nasıl kullandıklarını fark etmeleri önemlidir. Teknik çalışmalar sırasında edindikleri bilgiler, müzikal ifadede kullanılacak sanatsal öğelerle nasıl bir bütün oluşturabilir? Bu tür sorularla öğrenciler, farklı bilgi türleri arasındaki bağlantıları keşfetmeye yönlendirilir (OB1). Motivasyonun bu süreçteki rolü asla göz ardı edilmez. Öğrencilere uzun vadeli hedeflerine ulaşmak için günlük küçük başarıların ne kadar önemli olduğu hatırlatılır (SDB1.2). Öğrenciler süreç boyunca kendi eğilimlerini fark etmeye teşvik edilir. Bazı öğrenciler teknik detaylara yoğunlaşmayı tercih ederken bazıları daha çok müzikal ifadeye yönelmek isteyebilir. Bu farklı eğilimlerin farkına varmak, her öğrencinin kendine özgü bir öğrenme yolculuğu oluşturmasına olanak tanır (E1.1). Son aşamada öğrenciler öğrendikleri sesleri birleştirerek etütler, egzersizler veya eserler üzerinde çalışırlar. Burada müzikal bileşenlerin nasıl etkili bir şekilde kullanılabileceğini deneyimlemeleri sağlanır. Örneğin dinamik değişikliklerin ve artikülasyonların bir eserin genel hissiyatını nasıl etkilediği üzerinde durulur. Performanslar kaydedilerek öz değerlendirme yapılır ve öğrencilerin kendi ilerlemelerini fark etmeleri teşvik edilir. Bu değerlendirme süreci, düzenli çalışma alışkanlığının başarı üzerindeki etkisini daha net görmelerine yardımcı olur (D3.2). Bu öğrenme çıktısının sonunda, öğrencilerin 3. oktav fa ve 3. oktav fa diyez seslerini yalnızca teknik bir gereklilik olarak değil müzikal bir ifade aracı olarak görmeleri ve bu sesleri duygusal bir bağlamda etkili bir şekilde kullanabilmeleri beklenir. Performans görevi olarak öğrencilerden 3. oktav fa ve fa diyez seslerini içeren bir etüt, egzersiz veya eser çalmaları istenebilir. Performans görevi, analitik dereceli puanlama anahtarı ile değerlendirilebilir. Ayrıca ölçme ve değerlendirmede bireysel performans değerlendirmeleri, kontrol listeleri, gözlem formları, ve öz değerlendirme formları kullanılabilir.

FLT.8.2.4

 Öğrencilerin 3. oktav sol sesini öğrenmeleri, bu sesi içeren etüt, egzersiz ve eserleri analiz etmeleri, bona ve solfej yapmaları için çalışmalar gerçekleştirilir. Bona sırasında sol notasının yüksek oktavdaki doğru yerleşimine dikkat edilir ve ritmik yapıyla birlikte seslendirme pratiği yapılır. Solfej çalışmasında, 3. oktav sol sesinin tonlama, doğru ifade ve çevresindeki diğer notalarla bağlantıları üzerinde durulur. Teknik çalışmalar sırasında bu sesin çalımı için nefes kontrolü, parmak pozisyonları gibi detaylar ele alınır. Bu süreç, öğrencilerin yüksek oktavdaki seslere hâkimiyetini artırırken müzikal ifadelerini de geliştirmelerini sağlar. Öğrenciler, 3. oktav sol sesini çıkarabilmek için flüte özgü duruş ve tutuş pozisyonunu öğrenirken bu pozisyonun performanslarına nasıl bir katkıda bulunduğunu deneyimlemeye teşvik edilir. Aynalar veya video kayıtları, bu süreci destekleyen araçlar olarak kullanılabilir. Fiziksel rahatlık için esneme egzersizleri ile postür çalışmaları önerilir. Teknik çalışmalarda, öğrenciler flütte 3. oktav sol sesini çıkarırken gerekli olan nefes kontrolü ve ağız pozisyonu üzerinde çalışır. Bu sesin üretiminde nefes basıncının ve dudak yerleşiminin etkilerini keşfetmeleri için küçük denemeler yapmaları sağlanır. Örneğin “Dudak pozisyonunu biraz değiştirerek ton üzerinde nasıl bir fark yaratabilirsin?“ gibi sorularla merak uyandırılır. Metronom eşliğinde yapılan çalışmalarla parmak hareketlerinin koordinasyonu geliştirilir ve öğrenciler kendi ilerlemelerini gözlemleyerek not alır (KB2.2).

Öğrenciler, süreç boyunca farklı bilgi türlerini anlamaya ve bunları birleştirmeye yönlendirilir. Teknik bilgilerle müzikal ifade arasındaki bağlantıyı kurmaları için “Bu teknik detay, çaldığın parçanın duygusal etkisine nasıl katkıda bulunur?" gibi sorular sorulabilir. Bu tür bir yaklaşım, öğrencilerin sanatsal ifadeye daha bilinçli bir şekilde yönelmesini sağlar (OB1). Motivasyonun öğrenme sürecindeki rolü özellikle vurgulanır. Öğrencilere süreçteki küçük başarıların uzun vadeli hedeflerine ulaşmada nasıl bir etkisi olduğunu fark etmeleri için destek verilir. Böylece motivasyonlarını düzenlemeleri ve sürdürebilmeleri kolaylaştırılır (SDB1.2). Her öğrencinin farklı eğilimlere sahip olduğu unutulmaz. Kimileri teknik detaylara yoğunlaşırken kimileri müzikal ifadeyi öncelikli görebilir. Öğrencilerin bu eğilimlerini fark ederek öğrenme süreçlerini özelleştirmeleri sağlanır. Örneğin teknik çalışmalara ağırlık veren bir öğrenciye, bu çalışmaların sanatsal ifadeye olan katkısı gösterilirken müzikal ifadeye yönelen bir öğrenciye teknik detayların ifade gücünü nasıl artırdığı anlatılır (E1.1). Son aşamada öğrenciler öğrendikleri 3. oktav sol sesini kullanarak kısa etütler, egzersizler veya eserler çalar. Bu çalışmalar sırasında dinamik değişikliklerin, artikülasyonların ve diğer müzikal bileşenlerin eserin genel karakterine etkisi üzerine düşünmeleri sağlanır. Performanslar kaydedilerek öz değerlendirme yapılır ve bu süreçte öğrenciler düzenli çalışmanın başarı üzerindeki etkisini doğrudan deneyimleyebilir (D3.2). Bu öğrenme çıktısının sonunda, öğrencilerin 3. oktav sol sesini yalnızca teknik bir gereklilik olarak değil müzikal bir ifade aracı olarak görmeleri ve bu sesi duygusal bir bağlamda etkili bir şekilde kullanabilmeleri beklenir. Performans görevi olarak öğrencilerden 3. oktav sol sesini içeren bir etüt, egzersiz veya eser çalmaları istenebilir. Performans görevi, analitik dereceli puanlama anahtarı ile değerlendirilebilir. Ayrıca ölçme ve değerlendirmede bireysel performans değerlendirmeleri, kontrol listeleri, gözlem formları ve öz değerlendirme formları kullanılabilir.

3. oktav sesler için farklı ton ve artikülasyon kombinasyonları çalıştırılabilir. Farklı hızlarda ve ritmik varyasyonlarla nefes ve parmak koordinasyonu egzersizleri yapılabilir. 3. oktav seslerin yoğun olarak kullanıldığı eserler tanıtılabilir ve bu eserlerde süsleme teknikleri uygulanabilir. Farklı dönemlere ve kültürlere ait eserlerin çalışılmasıyla müzikal çeşitlilik sağlanabilir. Öğrencilerden kısa bir melodiye kendi süsleme ve yorumlarını eklemeleri istenebilir. “Kendi etüdünü yaz." etkinlikleriyle teknik çalışmalarını yaratıcı bir ürüne dönüştürmeleri teşvik edilebilir. Ünlü flütistlerin performansları dinletilerek 3. oktav seslerin nasıl kullanıldığı incelenebilir. Öğrenciler, dinledikleri eserlerde ton farklarını ve süsleme tekniklerini tanımlayarak not alabilir. Çalışılan parçaların müzikal duygusuna uygun bir hikâye yazmaları ve bunu flütle ifade etmeleri istenebilir.

Öğrencinin güçlü ve gelişime açık yönleri belirlenerek kişisel rehberlik sağlanabilir. Teknik uygulamalarda zorlanan öğrencilere daha basit seviyelerden başlayarak adım adım ilerleme önerilebilir. Öğretmen öğrenciye zorlandığı teknikleri kendi çalarak veya bir video göstererek somut bir model sunabilir. Öğrenci, modeli izleyip taklit ederek öğrenme sürecini kolaylaştırabilir. Öğrencilerin büyük hedefler yerine günlük küçük adımlara odaklanmaları sağlanabilir. Nefes kontrolü için balon şişirme gibi eğlenceli egzersizler, teknik çalışmalar için metronom veya dijital uygulamalar önerilebilir. Öğrenciler için videolar, ses kayıtları veya teknik çalışma kitaplarından ek materyaller sağlanabilir. Teknik egzersizler oyunlaştırılarak öğrencinin motivasyonu artırılabilir. Diğer öğrencilerle çalışarak akran öğrenimi desteklenebilir. Grup çalışmalarıyla öğrenciler birbirlerinden öğrenme ve destek alma fırsatı bulabilir. Öğrencinin çabaları takdir edilerek öz güven kazanmalarına yardımcı olunabilir. Duruş ve tutuşta sorun yaşayan öğrenciler için basit esneme hareketleri ve duruş düzeltme çalışmaları yapılabilir. Nefes kontrolünü geliştirmek için rehberli nefes çalışmaları uygulanabilir. Öğrencilerin bireysel performansları kayıt altına alınabilir ve gelişimleri düzenli olarak gözlemlenebilir. Performans kayıtları öğrenciyle birlikte izlenerek olumlu yönler ve gelişime açık alanlar tartışılabilir. Öğrencinin zorlandığı teknikleri farklı yöntemlerle çalışması sağlanabilir (yavaş tempoda çalışarak hız artırma).