1. Tema: Merhaba, Başlıyoruz (Sılav, Em Dest Pê Dıkın)

KUR.8.1.D.

“Merhaba, Başlıyoruz” temasına yönelik dinleme / izleme–anlamlandırma süreci; öğrencilerin önceki bilgi ve deneyimlerini harekete geçirmek amacıyla sesler, sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma yansıtan görseller üzerinden başlatılır. Görseller incelenerek “Kurmanccada kullanılan ama Türkçede olmayan harfler ve sesler hangileridir?”, “1000‘den büyük sayıların Kurmanccadaki sayma mantığını açıklayabilir misiniz?”, “Resmî bir kurumda kendinizi ve ailenizin geçmişini Kurmancca nasıl tanıtırsınız?” gibi sorulara yönelik düşünceler oluşturulur ve öğrencilerin kendi sınıf yaşantılarından örnekler vermeleri sağlanır (E1.1, E1.4, E1.5, E3.2). Bu süreçte önceki bilgi ve deneyimlerin harekete geçirilmesi, görsellerdeki unsurlar ile yaşantılar arasında temel ilişkilerin fark edilmesi ve mevcut içerik hakkında tahminlerde bulunulması sağlanır (D3.4, D14.1, KB2.10, KB2.11).

Kısa bir ses kaydı, video veya diyalogdan kesitler sunularak içerikte yer alan sesler; sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ifadeleri hakkında tahminlerde bulunulması sağlanır (E3.2, SDB2.1, SDB2.2). Görsel ve işitsel ipuçları birlikte değerlendirilerek içerik hakkında çıkarımlar yapılır (D14.1, OB2, KB2.2, KB2.11).

“Merhaba, Başlıyoruz” temasına uygun dinleme / izleme metni kesintisiz olarak sunulur. Bu metinde sesler; sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ifadeleri yer alır. Bu aşamada içeriğin genel anlamının kavranması, konusunun algılanması, temel unsurların, yönergelerin ve ayrıntıların tanınması beklenir (E2.2, E3.2, SDB1.2). Böylece bütüncül içerikteki temel bileşenlerin fark edilmesi sağlanır (D3.1, D3.4, OB1, KB2.2, KB2.10).

Dinleme sonrasında içerikte geçen sesler; sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ifadeleri görseller, kartlar ve dijital materyaller aracılığıyla yeniden ele alınır. Bu unsurlar eşleştirme, işaretleme ve basit sınıflandırma etkinlikleriyle ayırt edilir; benzerlik ve farklılıklar belirlenir (SDB2.1, E3.2). Başlangıçta yapılan tahminler tekrar gözden geçirilir ve dinlenen içerikle karşılaştırılır, tahminlerin doğruluğu kontrol edilir vegerekçelendirilir (KB2.5, KB2.7, KB2.11, KB2.12). İçerikte yer alan unsurların bütün içinde konumlandırılması ve temel sınıflandırılması sağlanır (E3.1, OB2, OB4). İçerikteki bilgiler tablo veya şemalar üzerinde yapılandırılarak yatay ve dikey ilişkiler görünür hâle getirilir (KB2.13, OB1). Sesler; sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma alt temaları kategorilere ayrılır; Ses-anlam, miktar-sayı, zaman-selamlama, duygu-durum ilişkileri üzerinden anlamlı bağlantılar kurulur (SDB2.1, SDB2.2, SDB3.1). Dinlenen metinler öğrencilerin kendi yaşantılarıyla ilişkilendirilerek içerik bireysel olarak içselleştirilir (SDB1.2, SDB1.3, SDB3.1, OB1). Bu süreçte dikkatlerini içerik üzerinde yoğunlaştırmaları, öğrenmeye istekle katılmaları ve yeni duruma uyum sağlamaları desteklenir (E1.4, E3.2).

Sürecin sonunda, dinleme etkinliğine ilişkin gözlem, anlayış ve düşünceler bireysel olarak değerlendirilerek sınıfla paylaşılır. (SDB2.1, SDB2.2, SDB3.1). Gönüllü öğrenciler söz alarak anladıklarını ifade ederken diğer öğrenciler onları dikkatle dinler (E1.5, E2.2, E3.7). Ardından ikili ve küçük grup çalışmalarıyla karşılıklı olarak bilgi, düşünce ve deneyimler paylaşılır; sesler; sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ile ilgili basit ifadeler kullanılır (D1.3, D14.1, D16.3, OB1, KB2.15).

KUR.8.1.O.

“Merhaba, Başlıyoruz” temasına yönelik okuma-anlamlandırma süreci; öğrencilerin önceki bilgi ve deneyimlerini harekete geçirmek amacıyla sesler, sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ifadelerini içeren kısa metinler ve görseller üzerinden başlatılır. Görseller ve metin parçaları incelenerek “Bu metinde Türkçede hiç karşılaşmadığınız hangi harfleri görüyorsunuz?”, “Sizce Kurmanccada 1000‘den sonraki sayılar (2026) nasıl bir mantıkla bir araya getiriliyor?”, “Metindeki karakterler ne hakkında konuşuyor olabilir?” gibi sorulara yönelik tahminlerde bulunulması sağlanır (E1.1, E1.5, SDB1.2). Önceki bilgi ve deneyimlerin harekete geçirilmesi, sesler ve sayıların adlandırılması ve mevcut içerikle önceki bilgiler arasında temel ilişkilerin kurulması desteklenir. Bu süreçten öğrencilerin merak duygularının desteklenmesi, kendilerini ifade etmeleri ve yönelik farkındalık geliştirmeleri beklenir (D14.1, OB1, OB4, KB2.2). Sunulan yazılı ve görsel ipuçları aracılığıyla içerik ile önceki bilgi ve deneyimler arasında bağ kurulması sağlanır ve metnin konusuhakkında basit tahminlerde bulunulur (SDB2.1, OB4, KB2.2). Okuma içeriğine ait başlık, görsel ve anahtar ifadeler incelenir. Bu ipuçlarına dayanarak metnin konusu, metinde yer alabilecek seslerin kullanım yerleri; sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ifadelerinin kullanımı hakkında tahminlerde bulunulması sağlanır (E3.2, E3.8, SDB2.1). Öğrencilerin görsel ve yazılı ipuçlarından yararlanarak içeriği genel olarak algılamaları desteklenir (KB2.11, OB1).

Metin sessiz olarak okunur. Okuma sürecinde içeriğin genel anlamının bütüncül olarak kavranması, metinde geçen sayı adları; selamlaşma, tanışma, vedalaşma ifadeleri ve seslerin kullanım yerlerinin fark edilmesi beklenir (E3.2, E2.2, SDB2.2). Ayrıca metin içerisindeki basit ve temel ayrıntıların belirlenmesi sağlanır. Böylece içeriğin konusu genel olarak algılanır ve temel bileşenler tanınır (OB1, OB4, D3.1, D3.2, D3.4).

Okuma sonrasında metinde yer alan sesler; sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ifadeleri görseller ve bilgi kartlarıyla yeniden ele alınır (E2.2, SDB1.2). Bu unsurlar eşleştirme ve işaretleme etkinlikleriyle tanınır ve ayırt edilir; “Görselde gördüğünüz ve adında ‘xw‘ sesi bulunan ‘kêfxweş‘ kelimesini metindeki harflerle eşleştirebilir misiniz?”, “Görseldeki istatistik tablosunda yer alan büyük sayılar metinde nasıl geçiyor?” gibi sorular üzerinden içerik somutlaştırılır (SDB2.1, OB4, KB2.2). Başlangıçta yapılan tahminler tekrar gözden geçirilir ve metinle karşılaştırılarak doğruluğu kontrol edilir; doğru ve yanlış tahminler gerekçeleriyle ifade edilir (KB2.11, KB2.12, OB4).

Metinde yer alan ögeler tablo, şema veya görsel düzenleyiciler aracılığıyla yapılandırılır. Sesler; sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ifadeleri belirli bir düzen içinde yerleştirilerek bu unsurlar arasındaki bağlantılar açık biçimde ortaya konur (KB2.5, KB2.13, OB2, OB4). Bu unsurlar basit kategoriler hâlinde sınıflandırılır, benzerlik ve farklılık açısından karşılaştırılır. Ayrıca ögeler arasındaki yatay ve dikey ilişkilerin fark edilmesi sağlanır (E3.2, E3.7, KB2.7).

Harfler ile sesler; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma unsurları arasındaki bağlantılar ele alınır. “Metinde okuduğumuz ve Türkçede olmayan ‘q‘ harfini, resimdeki bir nesnenin adında bulabilir miyiz?”, “Metinde geçen büyük sayıları kronolojik sıraya koyabilir miyiz?” gibi sorular üzerinden ilişkiler kurulması sağlanır. Bu süreçte anlamlı bağlantılar kurulması ve metnin derinlemesine incelenmesi desteklenir (KB2.7, SDB2.2, OB4). Metinden hareketle basit çıkarımlar yapılır ve elde edilen bilgiler öğrencilerin kendi sınıf ortamlarıyla ilişkilendirilerek ifade edilirhâlinde sınıflandırılır, benzerlik ve farklılık açısından karşılaştırılır. böylece içerik bireysel olarak içselleştirilir (E1.5, KB2.11).

Sürecin sonunda okuma ve anlamlandırma sürecine ilişkin gözden geçirilen bilgi, deneyim, düşünce ve duygular bireysel olarak ifade edilir. Gönüllü öğrenciler söz alarak metinden anladıklarını paylaşırken diğer öğrenciler dikkatle dinler. Ardından ikili ve küçük grup çalışmalarıyla sesler; sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ifadeleri kullanılarak karşılıklı paylaşımlar gerçekleştirilir (SDB2.1, SDB2.2, SDB3.1). Bu süreçte iletişim kurulması, iş birliği yapılması ve karşılıklı etkileşim içinde bulunulması beklenir (D14.1, D16.3,OB5).

KUR.8.1.K.

“Merhaba, Başlıyoruz” temasına yönelik konuşma-anlatma süreci; öğrencilerin önceki bilgi ve deneyimlerini harekete geçirmek amacıyla sesler, sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşmaya ilişkin görseller ve kısa ifadeler üzerinden başlatılır. Öğrencilerin seslere ilişkin yaşantılarını hatırlamaları, sayıları adlandırmaları, selamlaşma ve vedalaşma unsurlarını ifade etmeleri ve basit yönergeleri fark etmeleri sağlanır (SDB1.1, E1.1, E1.5, SDB1.2). Bu süreçte önceki bilgi ve deneyimlerin etkin hâle getirilmesi ve mevcut içerikle ilişkilendirilmesi hedeflenir (OB4, KB2.2).

Sesler; sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ifadelerini içeren kısa konuşma örnekleri (”Ez di sala du hezar û yazdehan de ji dayik bûm.”, “Nifûsa bajarê me nêzîkî neh sed hezar kesî ye.” veya “Bavê min par li kargeheke mezin xebatkar bû.” [”Ben iki bin on bir yılında doğdum.”, “Şehrimizin nüfusu yaklaşık dokuz yüz bin kişidir.” veya “Babam geçen yıl büyük bir iş yerinde / fabrikada çalışandı (işçiydi).”)] sunulur. Öğrencilerin bu örnekleri dinlemeleri, tekrar etmeleri ve doğru sesletimle taklit etmeleri sağlanır (E3.2, SDB2.1). Böylece model ifadelere aşinalık kazanmaları ve sözlü üretime hazırlık yapmaları desteklenir (D12.3).

Öğrencilerin model konuşmaları taklit ederek benzer ifadeler üretmeleri sağlanır. Öğrenciler “Merheba Azad, tu çawa yî ?”, “Em di sala du hezar û bîst û şeşan de ne.”, “Tu bi bi xêr hatî pola me, kerem bike.” (”Merhaba Azad, nasılsın?”, “İki bin yirmi altı yılındayız.”, “Sınıfımıza hoş geldin, buyur / lütfen.”) gibi ifadeleri tekrar ederken “Ben Kurmancca 1000‘den büyük sayıları söylerim.”, “Ben Kurmancca kendimi ve yakın çevremdeki kişileri tanıtırım.” gibi yönergeleri de kullanır ve bu ifadeleri kendi sınıf ortamlarına göre değiştirerek yeniden kurar. Böylece taklit yoluyla yeni içerik oluşturulması ve bu içeriklerin bağlama uygun biçimde düzenlenmesi sağlanır (KB2.11, SDB2.1).Öğrenci, geçmişteki bir başarısını veya ailesinin tarihini anlatırken öz değerleri ile barışık bir öz güven sergiler; ancak bu anlatımda muhatabını küçümsemeyen, alçakgönüllü ve mütevazı bir dil seçer (D4.2, D10.1).

Öğrencilerin öğrendikleri dil yapılarını kullanarak yeni ve özgün ifadeler oluşturmaları sağlanır. Öğrencilerden sesler; sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ifade eden cümleler kurmaları beklenir. Kurulan ifadelerin açık, anlaşılır ve doğru biçimde iletilmesi teşvik edilir. Bu süreçte uygun sözcüklerin seçilmesi, ifadelerin geliştirilmesi ve farklı örneklerle karşılaştırılması desteklenir (E3.2, KB2.7, KB2.8, OB1). Ayrıca öğrencilerin birbirlerine sorular yönelterek ifadelerini genişletmeleri ve sözlü etkileşim içinde kullanmaları sağlanır (E3.8, SDB2.2). Öğrencilerin hazırlıksız konuşma durumlarında bağlama uygun ifadeleri hızlı ve doğru biçimde seçerek kullanmaları ve hazırlıklı konuşma durumlarında belirledikleri içerikleri düzenleyerek doğal ve anlaşılır biçimde sunmaları desteklenir.

Öğrencilere, kendilerini ve aile büyüklerini tanıtan bir anlatım hazırlayacakları performans görevi verilebilir. Bu anlatımda; doğum yerleri, çocukluk dönemlerine ait bilgiler ve aile ü- yelerinin geçmişteki uğraşları gibi detaylara yer verilir. Görüşme sırasında resmî ve nazik hitap ifadelerinin kullanılmasına özen gösterilir.. Performans görevi; hedef sözcüklerin doğru ve bağlama uygun kullanımı, temel dil bilgisi yapılarını işlevsel biçimde kullanabilme, yazılı ve / veya sözlü anlatımın anlaşılırlığı, iletişim amacına uygun ifade kullanımı ile göreve katılım, çaba ve süreç içindeki ilerleme gibi ölçütleri içeren analitik / bütüncül dereceli puanlama anahtarı, kontrol listesi veya gözlem formu ile değerlendirilebilir. Performans görevi sürecinde öğrencilerin sürece daha aktif katılmalarını desteklemek amacıyla öz / akran değerlendirme formlarına da yer verilebilir. İkili çalışmalar gerçekleştirilir. Öğrencilerden biri selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ifadelerini içeren basit cümleler kurar, diğeri dinler, sorular sorar ve gerektiğinde karşılaştırmalar yapar. Roller değiştirilerek sürecin sürdürülmesi sağlanır (E2.2, SDB2.1, SDB2.2, SDB3.1). Bu süreçte öğrenilen yapıların farklı bağlamlarda kullanılması, yeniden düzenlenmesi ve sözlü iletişim yoluyla paylaşılması desteklenir (KB2.13).

Küçük grup çalışmaları yapılır. Öğrenciler grup içinde selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ifadelerini içeren bir diyalog kurar; Kurmanccada kullanılan sesleri ve sayıları belirler, bu unsurları sınıflandırır ve ortak bir sözlü sunum hazırlar (SDB2.1, SDB2.2, SDB3.1). Böylece sınıflandırma ve yapılandırma becerilerinin geliştirilmesi sağlanır (KB2.5, KB2.13, D14.1, D16.3).

Sürecin sonunda öğrencilerin konuşma etkinliklerine ilişkin düşünce, duygu ve deneyimlerini değerlendirmeleri sağlanır (SDB1.2, SDB1.3). Öğrencilerden hangi ifadeleri doğru kullandıklarını, hangi noktalarda zorlandıklarını ve kendilerini nasıl geliştirebileceklerini ifade etmeleri beklenir. Bu süreçte yapılan çalışmaların yorumlanması ve anlamlandırılması desteklenir (D11.1).

Öğrenciler bu değerlendirmelerini sınıf ortamında paylaşır ve arkadaşlarının görüşlerini dinlerler. İkili ve grup içi paylaşımlar yoluyla karşılıklı geri bildirim verilmesi ve öğrenmenin pekiştirilmesi sağlanır (SDB2.1, SDB3.1). Bu süreçte öğrencilerin sorumluluk almaları, duyarlı davranmaları ve iletişim kurmaları desteklenir (D3.1, D3.2, D3.4, D16.3).

KUR.8.1.Y.

“Merhaba, Başlıyoruz” temasına yönelik yazma-anlatma süreci, Kurmanccada kullanılan ancak Türkçede kullanılmayan ê, î, q, û, w, x, xw seslerine ilişkin görseller gösterilerek ve kısa ifadeler üzerinde durularak başlatılır. Öğrencilerin bu görselleri incelemeleri, ses ve sayılara ilişkin bildikleri sözcükleri hatırlamaları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ifadelerini ve bunlarla ilgili yönergeleri fark etmeleri ve bu bilgileri basit ifadelerle yazılıolarak ifade etmeleri sağlanır (E1.1, E1.5, E3.2, SDB1.2). Ayrıca verilen yazma görevinin ne olduğu, ne yazılacağı ve nasıl yazılacağının genel olarak anlaşılması desteklenir (OB4, KB2.2).

Sesler; sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma bildiren ifadeler içeren kısa yazılı model metinler sunulur. Bu metinlerin incelenmesi, yapı ve ifade biçimlerinin fark edilmesi ve model alınarak bu metindekilere benzer ifadelerin yeniden yazılması sağlanır (E3.2, SDB2.1). Böylece modelden yararlanarak yazılı üretime geçiş desteklenir (OB1). Model metinler temel alınarak yazılı içerik oluşturulması sağlanır. “Navê min Azad e”, “Ez çardeh salî me.” “Ez di pola heştan de dixwînim.” (”Benim adım Azad‘dır.”, “Ben on dört yaşındayım.”, “Ben sekizinci sınıfta okuyorum.”) gibi ifadelerin yanı sıra “beyanî baş Ehmed.”, “bi xatirê te.” gibi ifadeler de kullanılarak cümleler yazılır ve bu ifadeler uygun biçimde düzenlenir. Böylece yazma içeriğinin oluşturulması ve geliştirilmesi sağlanır (KB2.11).

Yazma görevinin yapılandırılması sağlanır. Sesler, sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ifadelerini içeren kısa metinler yazılması beklenir. Yazma sürecinde uygun materyallerin seçilmesi (defter, çalışma kâğıdı vb.), uygun sözcüklerin ve dil yapılarının kullanılması, noktalama işaretlerine dikkat edilmesi ve basit mesajların açık ve anlaşılır biçimde ifade edilmesi desteklenir. Ayrıca öğrencilerin hazırlıklı yazma durumlarında içeriklerini planlayarak düzenlemeleri ve hazırlıksız yazma durumlarında bağlama uygun ifadeleri hızlı ve doğru biçimde seçerek kullanmaları sağlanır (E3.2, KB2.8, OB1). Bu aşamada yazılan metinlerin geliştirilmesi sağlanır (SDB1.2). Yazılar yeniden okunur, benzer ve farklı yönler karşılaştırılır, sınıf eşyaları ve ifadeler kategorilere ayrılır ve gerekli düzenlemeler yapılır (KB2.5, KB2.7).

Öğrencilere, istedikleri bir şehri seçerek seçtikleri yerin nüfusu (1 000 000‘a kadar olan sayılarla), şehrin geçmişindeki önemli tarihler ve kronolojik bilgiler üzerine kısa bir tanıtım hazırlayabilecekleri performans görevi verilebilir. Performans görevi; hedef sözcüklerin doğru ve bağlama uygun kullanımı, temel dil bilgisi yapılarını işlevsel biçimde kullanabilme, yazılı ve / veya sözlü anlatımın anlaşılırlığı, iletişim amacına uygun ifade kullanımı ile göreve katılım, çaba ve süreç içindeki ilerleme gibi ölçütleri içeren analitik / bütüncül dereceli puanlama anahtarı, kontrol listesi veya gözlem formu ile değerlendirilebilir. Performans görevli sürecinde öğrencilerin sürece daha aktif katılmalarını desteklemek amacıyla öz / akran değerlendirme formlarına da yer verilebilir.

Yazılı içeriklerin farklı bağlamlarda yeniden düzenlenmesi sağlanır. Yazılan ifadeler değiştirilerek metinler genişletilir. Bu süreçte yazılı bilgilerin yeniden yapılandırılması ve paylaşılması desteklenir. Öğrencilerin yazdıkları metinleri arkadaşlarıyla paylaşmaları ve yazılı iletişim kurmaları sağlanır. Öğrenciler, seçtikleri bir şehri tanıtan kısa bir çalışma hazırlar; çalışmada şehrin nüfusu, geçmişindeki önemli tarihler ve olaylar kronolojik sırayla Kurmancca ifadelerle sunulur (SDB2.1, SDB2.2). Hazırlanan çalışma görsel, tablo veya zaman çizelgesiyle desteklenerek sınıfta paylaşılır ve öğrencilerin büyük sayıları, tarihleri ve geçmiş zaman yapılarını işlevsel biçimde kullanmaları sağlanır(E2.2, E3.8, KB2.13).

Küçük grup çalışmaları yapılır (SDB2.2, SDB3.1). Grup içinde yazılan metinler paylaşılır, birlikte gözden geçirilir ve ortak metinler oluşturulur (D14.1, D16.3).

Sürecin sonunda yazma süreci ve ürünlerine ilişkin değerlendirme yapılır. Yazılan metinler gözden geçirilerek güçlü yönler ve geliştirilmesi gereken noktalar belirlenir (E1.3, E1.4, E1.5, SDB3.1). Ardından bu değerlendirmeler sınıf ortamında paylaşılır ve karşılıklı geri bildirimlerde bulunulur (D3.1, D3.2, D3.4, D14.3, 0B5).

KUR.8.1.DBS.

“Merhaba, Başlıyoruz” temasına yönelik dil bilgisi seçme-kullanma süreci; sesler, sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma unsurlarını yansıtan görsellerin ve kısa diyalogların sunulmasıyla başlatılır (E1.1, E1.5, SDB1.2). Öğrenciler görselleri inceler, duydukları ifadeleri takip eder ve sınıfça tekrar eder. “Merheba, navê min Delal e.”, “Ez di sala du hezar û yazdehan de ji dayik bûm.”, “ Ez di pola heştan de dixwînim.” (”Merhaba, benim adım Delal‘dir.”, “Ben iki bin on bir yılında doğdum.”, “Ben sekizinci sınıfta okuyorum.”) gibi cümleler birlikte söylenerek içerikle ilk aşinalık oluşturulur. Bu süreçte dil yapılarının kuralları açıklanmadan doğal ve bağlam içinde fark edilmesi sağlanır (OB4).

Sesler, sayılar, selamlaşma, tanışma ve vedalaşma unsurlarını içeren görseller üzerinden eşleştirme etkinliği yapılır. Öğrenciler dinledikleri cümleleri doğru görsellerle eşleştirir, ilgili unsurları işaretler ve hangi ifadenin hangi görsele ait olduğunu sözlü olarak belirtir (E3.2, E3.8). Bu etkinlik sayesinde Kurmancca dil parçaları kuralları bilinmeden fark edilerek ayırt edilir (KB2.2, KB2.7, OB1).

Kısa canlandırmalar veya video kesitleri izlenir. Öğrenciler izledikleri içerikte hangi sesin nerede kullanıldığını, sayıları Kurmancca olarak ifade eden cümleleri ve ifadeleri [”Nifûsa bajarê me, milyon û sed û heştê hezar e.”, “Beyanî baş mamoste, hûn çawa ne?” (”Şehrimizin nüfusu, bir milyon yüz seksen bindir.”, “Günaydın öğretmenim, nasılsınız?”)] belirler ve bu ifadeleri tekrar eder (SDB2.1, E3.2). Sınıf içine getirilen gerçek nesnelerle ilişki kurularak anlam güçlendirilir (OB4).

Aynı yapıya sahip cümleler grup hâlinde tekrar edilir. Öğrenciler sırayla cümleleri sesli olarak söyler, arkadaşlarının tekrarlarını dinler ve birlikte tekrar ederek işitsel farkındalık geliştirir. Bu süreçte benzer dil yapılarının fark edilmesi sağlanır (SDB2.2).

Farklı sesler, sayılar, selamlaşma, tanışma ve vedalaşma ifadeleri ve yönergeler kullanılarak yeni örnekler oluşturulur. “Di pola me de bîst û heşt xwendekar hene.”, “Ez ji Batmanê me?”, “Navê wî Azad e.” (”Sınıfımızda yirmi sekiz öğrenci var.”, “Ben Batmanlı mıyım?”, “Onun adı Azad‘dır.”) gibi cümlelerin yanı sıra “Ez Batmanî me “, “Ew Azad e.” (Ben Batmanlıyım. Adım Azad‘tır.) gibi ifadeler de kullanılarak aynı dil yapıları farklı bağlamlarda tekrar edilir. Böylece Kurmancca dil parçaları kuralları düşünülmeden, otomatik biçimde pekiştirilir (E3.7, KB2.11).

Sınıf içinde hareketli bir etkinlik yapılır. Öğrenciler dolaşarak gördükleri sesleri, sayıları ve arkadaşlarını gösterir ve özelliklerini ifade eden cümleler kurar. “Di pola me de çardeh rûniştek hene.”, “Di pola me de nexşe û dep hene.”, “Di peyvên derî û dîwar de tîpa Îyê heye.” (”Sınıfımızda on dört sıra vardır.”, “Sınıfımızda harita ve tahta vardır.”, “Derî (kapı) ve dîwar (duvar) kelimelerinde ‘Α harfi vardır.”) gibi ifadeler gerçek ortamla ilişkilendirilerek kısa, doğal ve anlamlı biçimde tekrar edilir (SDB2.1).

Beden diliyle canlandırma etkinliği uygulanır. Öğrenciler sesleri ve sayı adlarını taklit eder ve onların şekillerini beden hareketleriyle gösterirler. Böylece dil yapıları kuralları bilinmeden fiziksel olarak da içselleştirilir (SDB2.2, D5.2, D14.3). Konuşma ve hareketin birlikte kullanıldığı oyunlaştırılmış etkinlikler yapılır. Öğrenciler hem cümle kurar hem de aynı anda nesneleri gösterir. Bu süreçte Kurmancca dil parçaları eş zamanlı olarak tekrar edilir ve canlandırılır (SDB3.1).

İkili ve grup çalışmalarıyla süreç tamamlanır. Öğrenciler birbirleriyle selamlaşma, tanışma ve vedalaşma unsurlarını kullanıp, diyaloglar oluşturarak iletişim kurar (E2.2, SDB2.1). Kullanılan ifadeler doğal ve akıcı hâle gelir (KB2.13, KB2.14). Bu süreçte öğrenciler öğrendikleri dil yapılarını, kuralları düşünmeden seçerek farklı durumlarda kullanır ve iletişim kurarken tabii biçimde kullanıma sokar (D3.1, D3.2, D3.4, D14.1, D16.3).

KUR.8.1.SÖS.

“Merhaba, Başlıyoruz” temasına yönelik sözcük seçme-kullanma süreci; sesler, sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşmaya ilişkin hedef sözcüklerin yer aldığı görsellerin ve kısa diyalogların sunulmasıyla başlatılır. Öğrenciler bu içerikleri dinler ve izler, hedef sözcükleri bütünsel olarak duyar ve görür (E1.1, OB4).

Sınıfça tekrar etkinliği yapılır. Hedef sözcükler sesli olarak tekrar edilir; “beyanî baş”, “oxir be”, “ bi xatirê te”, “spas dikim”, “xwendingeh”, “xwendekar”, “sed”, “hezar” (günaydın”, “uğurlar olsun / güle güle”, “hoşça kal”, “teşekkür ederim”, “okul”, “öğrenci”, “yüz”, “bin”), gibi sözcükler doğru sesletimle söylenir. Bu süreçte sözcüklerin doğal kullanımına aşinalık kazandırılır (SDB2.1).

KUR.8.1.SES.

Görseller üzerinden sözcüklerin kullanımı üzerine çalışmalar yapılır. “Bu hangi sayıdır?”, “Bu hangi sestir?” gibi sorulara hedef sözcüklerle cevap verilmesi sağlanır. Böylece sözcüklerin kullanım bağlamı algılanır (E3.2, SDB2.1).

Sözcüklerin anlamlarını zihinde yapılandırmaya yönelik eşleştirme ve sınıflandırma etkinlikleri uygulanır (KB2.2, KB2.5, KB2.7, KB2.16). Sesler; sayı adları; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma unsurları ve ifadeler doğru sözcüklerle eşleştirilir, benzer özelliklerine göre gruplandırılır ve sözcükler arasında kavramsal ilişkiler kurulur (OB1).

Hedef sözcüklerin anlamlarını pekiştirmek amacıyla tekrar ve kullanım çalışmaları yapılır. Aynı sözcükler farklı örnekler içinde kullanılır; sesler ve sayılar gösterilerek adlandırılır ve “kêfxweş bûm.”, “hezar” [”Menun oldum”, “bin (sayı)] gibi sözcükler çeşitli durumlarda tekrar edilir. Böylece sözcüklerin anlamları bağlam içinde algılanır (KB2.11). Sınıf içinde hareketli etkinlikler uygulanır. Öğrenciler sınıfta dolaşarak etrafa resimleri asılmış sesler ve sayıları adlandırır; selamlaşma, tanışma ve vedalaşma unsurlarını ifade eden sözcüklerikullanır (E1.3, SDB2.2). Sözcüklerin gerçek yaşamla ilişkilendirilmesi ve kendiliğinden, doğal ve tabii bir biçimde kullanılması sağlanır (OB4).

İkili ve grup çalışmalarıyla süreç tamamlanır. Öğrenciler birbirlerine sorular sorar, ses ve sayıları tanımlar ve hedef sözcükleri iletişim kurarken kendiliğinden, gerçek ve doğal biçimde kullanır (E2.2, SDB2.1). Bu aşamada öğrenciler kendilerini ve yakın çevrelerini geçmiş zaman yapılarıyla tanıtırken; kendi kültürünü(memleket, dil düzeyi vb.) gösterişten kaçınarak (D10.1) gurur duyduklarını hissettiren (D4.2) bir tonda ifade etmeye teşvik edilir. Bu süreçte sözcüklerin farklı bağlamlarda etkili biçimde kullanıma sokulması desteklenir (D14.1, D16.3, KB2.13).

1. Etkinlik: Geçmişe Yolculuk Röportajı 

Çevredeki bir aile büyüğü ile geçmişte yaşanan ilginç bir olay veya eski yaşam alışkanlıkları üzerine Kurmancca bir görüşme gerçekleştirilir. Bu süreçte resmî hitap şekillerinin ve nezaket ifadelerinin yerinde kullanılmasına odaklanılır. 

2. Etkinlik: Şehir ve Nüfus İstatistikleri

Merak edilen bir şehrin veya ülkenin nüfusu, kuruluş yılı ve önemli tarihî bilgileri (1.000.000 ölçeğine kadar olan sayılarla) görsel kartlara aktarılıp sınıfta sunulabilir. 

3. Zenginleştirme Etkinliği: Resmî Talep Mesajı

Bir kütüphane veya müze müdürlüğüne hitaben, geçmişte yaşanan bir durum hakkında bilgi veren veya yeni bir talep içeren saygın bir dille yazılmış kısa bir mesaj taslağı hazırlanabilir

1. Etkinlik: Sayı ve Tarih Eşleştirme 

Büyük sayılar ve bu sayıların karşılığı olan tarihî yıllar veya nüfus verileri görsel kartlar üzerinden eşleştirilebilir. Sayıların günlük hayattaki okunuş ve yazılışları üzerine pratik yapılabilir.

2. Etkinlik: Cümle Kurma Oyunları

Geçmiş zamandaki yarım bırakılmış ifadeler (”Dün gittim...”, “Beş yıl önce...”) görsellerle desteklenerek bu yapıların basit ve doğru şekilde tamamlanması sağlanabilir.

3. Etkinlik: Seslerin Doğru Telaffuzu

İçinde Türkçede bulunmayan harflerin bulunduğu kelime grupları üzerinden tekrarlar yapılabilir. Seslerin kelime içindeki rolleri üzerinde durularak doğru sesletim çalışmaları yürütülebilir.