1. TEMA: ÇALGILARI TANIYORUM
KB1. Temel Beceriler
E1.1. Merak, E2.5. Oyunseverlik
SDB2.1. İletişim, SDB2.2. İş Birliği, SDB3.1. Uyum
D3. Çalışkanlık, D12. Sabır
OB1. Bilgi Okuryazarlığı
NEY.1.1.1. Çalgıları tanıyabilme
Çalgıların Tanıtımı
çalgı, çalgı türleri, telli çalgılar, üflemeli çalgılar, vurmalı çalgılar
Temadaki öğrenme çıktıları; eşleştirme soruları, gözlem formu, soru cevap, doğru-yanlış soruları kullanılarak değerlendirilebilir. Yapboz oyunu oynanabilir. Çalgı çeşitlerini somutlaştırması için müzik mağazasına gitme ve gözlem yapma görevi verilebilir. Gözlem yapma görevinin değerlendirilmesi gözlem formları ile yapılabilir. Ayrıca öğrencilerin çalgıların fiziksel özelliklerini anlamalarını desteklemek amacıyla sınıf içi drama etkinlikleri düzenlenebilir. Düzenlenen drama etkinlikleri analitik dereceli puanlama anahtarı ile değerlendirilebilir.
Öğrencilerin çevrelerinde farklı çalgılar olduğunu ve bu çalgıların şekil, büyüklük ve malzeme bakımından birbirinden farklı olabileceğini bildiği, nesneleri büyüklüklerine, renklerine veya dokularına göre gruplandırabilecekleri kabul edilir.
Öğrencilerin çalgılar ile ilgili algılarını ölçmek amacıyla çalgılarla ilgili bildiklerini çizmeleri istenebilir. Çizimlerini anlatmaları teşvik edilerek, hangi fiziksel özelliklere dikkat ettiklerini ve çalgılar hakkındaki düşüncelerini ifade etmeleri sağlanabilir.
Öğrencilerin çalgıları günlük yaşamla ilişkilendirerek tanımalarını sağlamak için, çevrelerinde gördükleri nesnelerden ve deneyimlerinden yola çıkılabilir. Öncelikle, evde, okulda ve dışarıda çalgılara benzeyen nesneler olup olmadığı sorgulanabilir. Örneğin “Evde büyük ve küçük tencereleri yan yana koyduğunda büyüklük farkını görebilirsin. Çalgılar da böyle büyük ya da küçük olabilir mi?“, “Bazı oyuncaklar sert, bazıları yumuşak olur. Çalgılar da farklı malzemelerden yapılabilir mi?“ gibi sorularla öğrencilerin çalgıları fiziksel yönleriyle anlamlandırmaları sağlanabilir. Bunun yanı sıra öğrencilerin daha önce herhangi bir çalgıyı görüp görmedikleri sorulabilir. “Bir düğünde, okulda ya da televizyonda çalgılar gördünüz mü?“, “Evde oyuncak bir çalgınız var mı?“ gibi sorularla öğrencilerin çalgıları fark etme düzeyleri ölçülebilir.
NEY.1.1.1
Öğrencilerin çevrelerinde bulunan çalgıları fark etmeleri ve bu çalgıları gözlemleyerek keşfetmeleri sağlanır. Öğretmen, “Çalgılar neye benziyor?“, “Çalgılar neden farklı şekillerde?“, “Bazı çalgılar neden büyük, bazıları küçük?“ gibi sorularla öğrencilerin merak duygularını harekete geçirir (E1.1). Sınıfa çeşitli çalgı görselleri, maketler veya gerçek çalgılar getirilerek öğrencilerin çalgıları dokunarak, yakından inceleyerek ve karşılaştırarak gözlem yapmalarına rehberlik edilir. “Bu çalgı sert mi, yumuşak mı?“, “Bu çalgının şekli nasıl?“ gibi sorularla çocukların dikkat etmeleri gereken noktalar belirlenir. Öğrenciler çalgılara dokunarak, büyüklüklerini kıyaslayarak ve farklı açılardan inceleyerek gözlem yaparlar. Öğrenciler, gözlemlerini sözlü olarak ifade eder ve öğrendiklerini paylaşır (SDB2.1). Öğrenciler, çalgılar hakkında daha fazla bilgi edinme ihtiyacını fark eder ve öğretmenlerine veya arkadaşlarına sorular yöneltir (OB1). Öğrenciler, çalgıları dikkatlice gözlemleyerek sabırla incelemelerini tamamlar (D12.3). Not alma yerine gözlem sonuçları sınıfta eğlenceli grup etkinlikleriyle ve oyunlarla kaydedilir (E2.5). Büyük çalgılar bir köşeye, küçük çalgılar başka bir köşeye konur. Tahta çalgılar bir tarafa, metal çalgılar başka bir tarafa ayrılır. Öğretmen, çocuklarla birlikte çalgıları benzer özelliklerine göre sınıflandırır ve basit şekiller veya renkli kartlarla gösterir (KB2.2). Öğrenciler, verilen görevleri özenle ve çalışkanlıkla tamamlamak için çaba gösterir (D3.1). Çocukların öğrendiklerini hatırlamalarını kolaylaştırmak için çalgıların büyüklüğüne, malzemesine veya şekline göre gruplayan bir poster hazırlanır. Bu süreçte öğrenciler arkadaşlarıyla iş birliği yaparak çalgıları sınıflandırır ve fikirlerini paylaşır (SDB2.2). Öğrenciler çalgıları renk, doku ve büyüklük gibi fiziksel özelliklerine göre sınıflandırdıktan sonra bu çalgıları çalma biçimlerine göre gruplamaları sağlanır. Öğretmen, “Bazı çalgılar neden tokmakla çalınıyor, bazıları elle tutuluyor, bazıları üfleniyor?“ gibi sorularla öğrencilerin çalgı türlerini keşfetmelerine rehberlik eder. Öğrenciler, elleriyle vurduklarında veya salladıklarında ses çıkaran çalgıları fark ederler (ör. davul, tef, marakas). Öğrenciler, telleri gerilmiş ve parmakla ya da yayla titreştirilen çalgıları gözlemler (ör. gitar, keman, arp). Öğrenciler, içlerinden hava geçecek şekilde tasarlanmış çalgıları fark ederler (ör. flüt, melodika). Bu süreçte çalgıların yapısal ve çalma biçimine dayalı farklılıkları gözlemlenir. Öğretmen, öğrencilerin çalgıları dokunarak ve hareketlerini inceleyerek hangi gruba ait olduğunu anlamalarına yardımcı olur (SDB3.1). Öğrenciler, çalgıların benzerliklerine ve farklılıklarına dair gözlemlerini hareketlerle, görsellerle veya oyunlarla ifade ederler. Vurmalı çalgıları taklit eden bir hareket yaparak tanımlarlar. Telli çalgılar için hayali bir gitar çalma hareketi yaparlar. Üflemeli çalgılar için üfleme hareketi yaparak türünü gösterirler. Dersin sonunda öğretmen, “Hangi çalgılar tokmakla çalınıyor?“, “Hangi çalgılar üflenerek çalınıyor?“, “Telli çalgılar nasıl görünüyor?“ gibi sorularla öğrencilerin gözlemlerini pekiştirir. Öğrencilerin öğrenme sürecindeki gelişimlerini değerlendirmek için gözlem formları, kontrol listeleri ve akran değerlendirme yöntemleri kullanılabilir. Performans görevi olarak çalgı çeşitlerini içeren poster hazırlamaları istenebilir. Performans görevinin değerlendirilmesinde dereceli puanlama anahtarı kullanılabilir.
Öğrencilerin keşiflerini derinleştirmek için çeşitli etkinlikler uygulanır. “Çalgı Dedektifleri“ etkinliğinde öğrenciler, çalgıları büyüklük, malzeme ve şekillerine göre karşılaştırarak sınıflandırır ve buldukları çalgıları çizme etkinliği yaptırılabilir. “Çalgı Modelleme Atölyesi“ etkinliğinde ise oyun hamuru, kâğıt veya karton gibi malzemelerle çalgı modelleri oluşturur, bu çalgıların neden bu şekilde tasarlandığını tartışırlar. Öğrencilerin analitik düşünmelerini sağlamak için “Kendi Çalgı Sınıflandırmamı Yapıyorum“ etkinliği yapılır; burada çalgılar, öğrencilerin belirlediği kriterlere göre gruplanır. Günlük hayatla ilişkilendirme amacıyla “Çalgılar Nerede Kullanılır?“ etkinliğinde, çalgıların farklı ortamlarda nasıl yer aldıkları hakkında gözlemlerini paylaşmaları istenebilir
Öğrencilerin çalgıları tanımasını desteklemek için somut, tekrar eden ve yönlendirmeli etkinlikler uygulanabilir. Öncelikle, çalgılar bire bir dokunarak, yakından inceleyerek ve öğretmenin rehberliğinde keşfedilir. Öğrencilere “Bu çalgı büyük mü, küçük mü?“, “Bu çalgının yüzeyi nasıl?“, “Bu çalgı hangi malzemeden yapılmış olabilir?“ gibi net ve basit sorular yöneltilerek gözlem yapmaları sağlanabilir. Öğrencilerin öğrenme sürecini kolaylaştırmak için çalgılar, belirgin fiziksel özelliklerine göre gruplandırılarak sunulabilir (ör. sadece büyük çalgılar, sadece tahta çalgılar). Öğrencilerin karşılaştırmalar yaparak farklılıkları fark etmeleri için büyük-küçük, sert-yumuşak gibi ikili eşleştirme oyunları oynatılır. Öğrencilerin kavramları pekiştirmesi için “Çalgıyı Bul“ etkinliği uygulanır. Öğretmen bir çalgıyı tanımlayarak (ör. “Bu çalgı tahtadan yapılmış ve büyük“) öğrencilerin doğru çalgıyı seçmesini sağlar. Basit resimli kartlar, somut objeler ve eşleştirme etkinlikleriyle öğrenme desteklenir. Öğrencilerin gözlemlerini aktarmaları için çizim, yapıştırma ve parça tamamlama etkinlikleri kullanılır. Öğrenciler çalgıları çizer, basit modeller yapar veya çalgı görsellerini büyük- küçük, sert-yumuşak gibi özelliklerine göre ayrılmış panolara yerleştirir.


